Homepage

Showtime encore!

Onze tweede show was van een heel ander kaliber. De KampioenschapsClubmatch van de Golden Retriever Club, een jaarlijks terugkerend evenement op Hemelvaartsdag.
Deze show zou ooit in het leven geroepen zijn om een goede dwarsdoorsnede te krijgen van de Golden Retriever populatie in Nederland en om beginnende exposanten en aspirant fokkers te stimuleren hun hond tentoon te stellen.
Het is echter een prestigieus schoonheidsijkpunt geworden en voor beginners minder aantrekkelijk: de punten die behaald kunnen worden tellen dubbel.
Dat maakt dat het wemelt van topfokkers die met hun zeer ervaren honden letterlijk de show stelen om de felbegeerde puntjes te halen die hen naar het kampioenschap kunnen leiden.

Voor Skye en mij was het niet de meest ontspannen show. Om ons heen renden mensen met boze, rode hoofden, mopperend op hun honden, mopperend op de keurmeesters en niet in het minst mopperend op de collega’s. Skye moest als eerste van achttien puppyteefjes de ring in. Ze stuiterde langs de linten, ze huppelde en trok en zo kwam het dat we ook als eerste de ring weer uit werden gestuurd. “First In, First Out” om met horecatermen te spreken.

Later hebben we onze grenzen verlegd. We zijn naar het buitenland geweest.  De Duitse Retriever Club had een show georganiseerd in de idyllische kasteeltuin van het slot Tatenhausen.
Bij het betreden van het terrein viel al op dat er een bepaalde rust heerste die ik van de voorgaande shows niet kende. De competitiedruk ontbrak. Er waren honderd Golden retrievers ingeschreven en het leek alsof we met een ander ras mensen te maken hadden.
Hier was een harmonieus samengaan van beginnende exposanten en ervaren fokkers, die weliswaar hun kennel al decennia lang voeren maar door hun eigenzinnigheid niet tot de topfokkers van Nederland behoren. Het was er gemoedelijk, kleinschalig en gezellig. Mensen leken oprecht blij voor elkaar als de keurmeester haar voorkeur liet blijken, er klonk geen gemopper, het zonnetje bescheen de prachtige omgeving. Dit soort shows geven de burger weer moed; op zo’n manier ga je graag een dagje uit met je hond. Ik ben blijkbaar nog niet toe aan het grote showwerk.
Skye liep nog steeds niet netjes aan het lijntje. Ze trok en danste dwars tegen alles in. Ondanks dat was de keurmeester erg van haar gecharmeerd en het kleine hondje kreeg een derde plaats.
Op het keurrapport werd ze als een “very glamourous blond bitch”
beschreven. En daarmee ging ik tevreden terug naar Nederland.

↑ Naar boven ↑

copyright en disclaimer - cookies - adverteren - links

Word lid van de Honden.blogo.nl nieuwsbrief