Homepage

Teefje tussen de mannen.

Skye, ons kleine meisje, is voor de eerste keer loops.
Voor ons is het helemaal nieuw; acht jaar lang hadden we alleen maar grote, stoere reuen en kwam het woord “loopsheid” pas in ons vocabulaire voor als we aan het wandelen waren en een van de reuen voor een bepaalde teef wat meer belangstelling toonde.

Ze waren gemakkelijk terug te roepen, onze jongens. Een lekker ruikend teefje deed hun over het algemeen niet zoveel. En de enige hond die precies weet hoe de vork in de steel zit, is een uiterst ervaren dekreu die pas zijn hobby uit gaat oefenen als de teef werkelijk op haar hoogtepunt is. Daarvoor heeft hij gestudeerd.
Omdat wij in feite minder weten dan hij, voeren we blind op zijn neus. Zodra hij het kleine hondje leuker begon te vinden dan normaal wist ik hoe laat het was. En zo ging het ook.
Chico, haar grote vriend en eeuwige metgezel, was al een week uit zijn doen. Te vaak en teveel aan haar staart hangen, teveel in haar buurt willen zijn. Er was aan Skye nog niets te merken maar Chico wist het zeker.
Toen dan uiteindelijk Skye echt loops was, vergat Chico al zijn hormonale voornemens en liet hij haar heel onverwacht links liggen.
In tegenstelling tot Bo, onze reu-met-een-licht-verstandelijke-handicap. Hij scheen voor alles belangstelling te hebben, behalve voor Skye. Tot twee dagen geleden. Nu is Bo nauwelijks meer bij haar weg te slaan. Hij snapt het zelf niet, dit is een Roeping Van Hoger Hand.
Noddy, de jongste senior van het stel, is al dagen helemaal nerveus. Hij loopt heen en weer te banjeren en het lijkt niet eens om Skye te gaan. Maar wanneer ze lang hem loopt, weet hij het wel degelijk. Skye is niet meer zijn kleine speelkameraadje. Ze is een teef met een missie! Die missie wil Noddy vrijwillig verder vervullen.

We zijn acht dagen verder en de oude veteraan, de dekreu die minstens 250 nakomelingen heeft, is helemaal verliefd op zijn achterkleindochter. Zijn neus wijst ons de weg in tevenland.
Het is vanaf nu van het allergrootste belang dat we de dame en heren gescheiden houden.
Dat levert ingewikkelde taferelen op. Zeurende reuen die ineens deuren openen. Mopperende meiden die samen moeten zijn, omdat Skye anders zielig alleen is.
Over twee weken is het misschien allemaal weer over. Voor die tijd is het gesloten deurenbeleid in ons huishouden van het allergrootste belang.

En dan pas over negen maanden weer?

↑ Naar boven ↑

copyright en disclaimer - cookies - adverteren - links

Word lid van de Honden.blogo.nl nieuwsbrief